[EINT] Prolouge

posted on 20 Aug 2014 06:34 by twincrystal

 

 

 

ผู้เข้าร่วมทดลองหมายเลข 66056

นางสาวโสน  จิตพิสุทธิ์  กลุ่ม Phobetus

 

 

 

 

 

 

 photo EINT1_zps2ba3ad7e.jpg

 

 

 

 

“เออ โน่ แล้วนี่มีบริษัทไหนเรียกแกรึยัง” คำถามนั่นเรียกให้คนที่นอนแอ้งแม้งจิ้มมือถือ เล่นเกมเศรษฐีเงยหน้าขึ้นมามองเจ้าของคำถาม


‘โน่’ หรือชื่อเต็มๆ ‘โสน’ กดให้ตัวเกมเล่นเองอัตโนมัติ แล้วหันมาตอบคำถามเพื่อนสนิทที่นั่งอยู่หน้าคอมเสียงอ่อยๆ


“พึ่งไปสัมภาษณ์มา เขาบอกขอบคุณที่มา …”สงสัยท่าจะไม่ได้ .. ประโยคหลังหล่อนไม่ได้พูดออกไป แต่เพื่อนสาวก็ดูจะเข้าใจกันดี เลยไม่ได้ซักอีก


“วันนี้พี่สาวฉันไม่กลับบ้านล่ะแก คงไม่มีอะไรกิน จะออกไปหาอะไรกินข้างนอกไหม”


‘บ้าน’ ที่เธออยู่ตอนนี้เป็นบ้านเพื่อน บ้านเธอจริงๆ อยู่ต่างจังหวัดพอโดนที่บ้านเนรเทศให้ไปหางานทำซะ  เลือกเอาว่าจะทำแถวบ้านหรือจะเข้าเมืองก็ตามใจ เธอก็แพ็กกระเป๋าเข้ากรุงอย่างไม่ต้องเลือกอะไรทั้งสิ้น



… อยู่กับบ้านได้โดนจับแต่งงานแหง เธอพึ่งยี่สิบสาม อนาคตยังอีกยาวไกล ใครจะไปอย่างรีบแต่งงานมีลูกตอนนี้



“เอาสิ เดี๋ยวฉันเลี้ยงละกัน”หล่อนทำตัวเป็นนกกระสาแทนคุณ “แกเลือกเลยว่าอยากกินอะไร”


อีกฝ่ายนิ่งไปนิด… นิ่งไปนานจนเธอคิดว่ามันนั่งหลับ จนต้องถามซ้ำอีกรอบ


“เฮ้ย เอ ฟังอยู่รึเปล่า?”


“อะ..อือ เอาเป็นสลัดไหมแก ซื้อที่ตลาดก็ได้”


หะ.. จะมาชีวจิตอะไรตอนนี้ เพื่อนเธอเป็นสัตว์กินพืชตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ไหนแต่ไร ‘เอมิกา’เป็นสัตว์กินเนื้อ มันเรียกผักเหมารวมเป็นหญ้าด้วยซ้ำ


“เอ แกเป็นอะไรรึเปล่า จะลดหุ่นเหรอ?”เธอปราดสายตามองไปที่พุงกะทิของเพื่อน ..อุ่ หนาขึ้นแฮะ


เพื่อนเธอเป็นสาวอวบ กลมๆ กำลังน่ารัก เธอว่าแบบนี้ก็ดีแล้ว แต่ยุคนี้มันยุคโครงกระดูกครองโลก ไม่ผอมชนิดมีแค่หนังหุ้มเป็นอันจัดว่าอ้วนหมด เพื่อนเธอคงอยู่ยาก


“อือ คงต้องลดละล่ะ”


“โอเค”เธอรับคำแต่โดยดี เป็นเพื่อนที่ดี ก็ต้องช่วยเพื่อนเป็นธรรมดา “งั้นไปร้านซานต้าสเต็กกันเนอะ แกกินสลัด ฉันก็กินเนื้อไง ”




.

.

.

.


สองสาวสั่งจานเดี่ยวคนละจาน สลัดอีกหนึ่งที่ จานกลางที่เป็นจานใหญ่อีกหนึ่งจานมาแบ่งกัน เพราะเอเห็นเธอกินแล้วอดใจไม่ได้ ซัดกันจนเรียบ อิ่มแปร้ ก็ถึงคราวมาเดินย่อย


พวกเธอเดินเตร็ดเตร่กันในห้าง ชมนู่นชมนี่แต่ไม่ซื้ออะไรซักอย่างมาหลายโซน จนกระทั่งโดนบู๊ทนึงที่มาจัดอีเว้นท์แถวนั้นเรียกเข้า

 
 
 
 
 photo EINT2_zps7077540d.jpg
 
 
 

“พวกน้องสนใจคอร์สลดน้ำหนักไหมคะ”


ชะ… เจ้นี่มีตาหามีแววไม่ ทักตอนไหนไม่ทักมาทักหลังกินอิ่ม


โสนหันหน้าไปมองเพื่อนซี้ ที่ทำหน้าเหมือนอยากจะล้วงคอเอาที่กินมาเมื่อกี้ออกมาให้หมด แล้วชักรู้สึกผิดที่ดันกินยั่วมัน .. เอาไงดีๆ


“ตอนนี้พี่มีโปรโมชั่น ซื้อหนึ่งคอร์สแถม ฟรี หนึ่งคอร์สค่ะ”เซลล์สาวแทรกขึ้นทันทีเมื่อได้ช่อง “ถ้ามาสองคน คนที่สองจ่ายครึ่งราคาด้วยนะคะ พี่ดาว่าน่าสนใจน้า ลดวันนี้วันสุดท้ายแล้วด้วย”


โสนหันไปมองเพื่อนที่เริ่มคล้อยตามกับคำว่า ‘แถมฟรี’ แล้วใจไม่ค่อยดีเท่าไหร่


“คอร์สละเท่าไหร่น่ะคะ”เอถามขึ้นมาเสียงอ่อย นัยน์ตาเหมือนถูกสะกดจิต


“เจ็ดพันเก้าเท่านั้นค่ะ! ซื้อคอร์สแถมคอร์ส ก็ตกที่คอร์สละสามพันปลายๆ อีกคนจ่ายแค่ครึ่งราคาด้วย ถูกเหมือนได้เปล่าเลยน้า” พี่ดาแกรีบจัดหนักขายคอร์สอย่างต่อเนื่อง


โสนฉีกยิ้มขัดตาทัพให้พี่เซลล์ มือหนึ่งเอื้อมไปหาเพื่อน หมายจะรีบคว้ามันแล้วชิ่ง แต่พอเดินถอยหลังไปก้าวนึงก็ไปเหยียบเอาอะไรนิ่มๆ ซะก่อน


เมื่อหันไปมอง เธอก็ไปชนเข้ากับแมวตาฟ้าพุงพลุ้ยตุ้ยนุ้ย ที่ตัวสูงกว่าเธอซักสามสิบเซนได้ … ตัวบ้าอะไรเนี่ย


“พวกน้องเชิญมานั่งทางนี้ก่อนเลยค่ะ” เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายติดสตั๊นพี่ดาก็จัดการเชิญลูกค้าไปนั่งปุ๊ตรงเก้าอี้


“น้องหุ่นดีคะ ไหนพี่ดาขอโบร์ชัวร์หน่อยเร้ว” ถึงปากจะบอกว่าขอ แต่เซลล์สาวก็เดินฉับๆไปหยิบโบรชัวร์ที่หุ่นมาสคอสถือมา แล้วแจกพวกเธอคนละแผ่น


“คือคอร์สนี้เป็นคอร์สโปรโมชั่น ถ้าน้องสมัครตอนนี้ พี่แถมให้ทดลองคลาสโยคะร้อนอีกคนละคลาสเลยเอ้า” อีกฝ่ายบอกอย่างเอาใจ หญิงสาวที่โดนลากมานั่งปุ๊กที่เก้าอี้ได้แต่ยิ้มแหยๆ คิดอะไรไม่ออก หัวเหอตื้อไปหมด


ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยปล่อยให้ตัวเองพลาดท่าเสียที โดนเซลล์ไล่ต้อนขนาดจับมานั่งขนาดนี้ … ปรกติแค่เดินมาทักเธอก็รีบชิ่งหนีแล้ว


“คือพี่คะ หนูก็สนใจนะคะ แต่ช่วงนี้ไม่ค่อยมีเงินน่ะค่ะ หนูกำลังตกงานอยู่…”เธออธิบายหมายจะดับเครื่องชน พูดตรงๆ ไปแบบนี้คงจะเข้าใจมั้ง


“ค่ะ.. พี่เข้าใจ” พี่ดาเซลล์สาวพยักหน้าเข้าใจ ปรับเสียงเป็นโวลลุ่มเดียวกับพี่อ้อยพี่ฉอด จนเธอรู้สึกว่าอีกฝ่ายคงเห็นใจพวกเธอจริงๆ


ปลายนิ้วพี่ดากรีดกรายไปใต้โต๊ะ ก่อนจะหยิบโบรชัวร์อีกใบขึ้นมาให้เธอ


“ถ้าตกงาน พี่ก็มีงานให้ทำนะคะ เป็นงานง่ายๆ ทำวันละไม่กี่ชั่วโมง รายได้ดี น้องสนใจไหมคะ?”


โสนมองอีกฝ่ายตาปริบๆ หันไปมองเพื่อนที่นั่งข้างๆ เหมือนจะขอความช่วยเหลือ แต่เพื่อนซี้เธอกำลังนั่งกรอกอะไรซักอย่างยุกยิกอยู่ข้างๆ อ่านหัวกระดาษแล้วได้ใจความว่า ‘สมัครสมาชิกฟิตเนส’


… เพื่อนเธอเสร็จพี่ดาแกไปซะแล้ว เธอนั่นแหละจะเอายังไงดี



“งานขายตรงรึเปล่าคะพี่?”


“ไม่ใช่หรอกค่ะน้อง”พี่ดาหัวเราะเบาๆ แล้วส่งกระดาษโพสอิสมาให้แผ่นนึง “ลองอ่านรายละเอียดก่อนก็ได้ค่ะ ไม่ก็เขียนอีเมลล์เราเอาไว้ ไว้พี่จะติดต่อกลับไปนะคะ”


เธอมองกระดาษแผ่นเล็กสีส้มปรี้ดนั่น หยิบปากกาบนโต๊ะ ชั่งใจอยู่แป๊บนึงแล้วเขียนอีเมลล์ตัวเองลงไป … ยังไงซะเธอก็รอดไม่ต้องเสียเงินเจ็ดพันเก้าล่ะน่า




.

.

.

.



กว่าโสนจะได้เช็คอีเมลล์ก็ผ่านไปจะอาทิตย์ เธอเริ่มเหนื่อยกับการต้องออกเช้า สัมภาษณ์ แล้วพบกับความผิดหวังซ้ำแล้วซ้ำอีก


ถ้างานมันหายากขนาดนี้ กลับบ้านไปให้ที่บ้านคลุมถุงชน มีลูกซักโหลให้แม่เลี้ยงเล่น ดีกว่าไหมนี่..


“อ้าว โน่ วันนี้สัมภาษณ์งานเป็นไงบ้างจ้ะ” เสียงหวานเจื้อยแจ้วของพี่ปอย พี่สาวคนสวยของเพื่อนสนิทดังขึ้นพร้อมๆ กับเสียงเปิดประตูบ้าน ทำเอาคนว่างงานที่นอนแกล้งตายอยู่บนโซฟาสะดุ้งเฮือก


…. ยังไม่ได้งานเลยง่าพี่


“ก็..เรื่อยๆ ค่ะพี่”ยังสัมภาษณ์เรื่อยๆ … โสนลุกขึ้นมานั่งตัวตรงแน่ว ปั้นหน้าเด็กดีแล้วยิ้มให้พี่สาวเพื่อนสนิท เอมิกาตอนนี้ไม่อยู่บ้าน เจ้าหล่อนใช้ช่วงเย็นไปกับฟิตเนสแล้วเรียบร้อย สามสี่ทุ่มนู่นกว่ามันจะกลับ


คนที่เธอต้องเจอเป็นคนแรกก็เป็นพี่ปอยพี่สาวเพื่อน เจอกันซ้ำๆ ถามไถ่ประโยคเดิมๆ กันมาจะอาทิตย์แล้ว ถึงเธอจะรู้ว่าพี่เขาถามเพราะเป็นห่วง แต่ต่อมเกรงใจเธอช่วงนี้ มันโดนสะกิดบ่อยจนใกล้จะอักเสบอยู่มะรอมมะร่อ


… ถ้าอาทิตย์หน้าเธอยังไม่ได้งาน เธอก็จะเป็นติ่ง สิงอยู่บ้านเพื่อนครบเดือนพอดี


โสนเปิดมือถือตัวเอง เช็คอีเมลล์เล่น ก่อนจะเจออีเมลล์แปลกๆ จากเมลล์ที่ไม่ค่อยคุ้น หัวเมลล์

ยิ่งประหลาดกว่า


ผู้เข้าร่วมวิจัยทดลอง Intersomnia Project ครั้งที่ 66 ?


ชื่อบริษัท Gyre ที่เด่นหราทำให้เธอต้องเงยหน้าขึ้นมาถามพี่ปอยที่กำลังยืนยืดขาอยู่บน ‘แท่นยืนเพื่อสุขภาพ’ ใกล้ๆ


“พี่ปอยรู้จัก Gyre ไหมคะ”


พี่ปอยยกแขนตั้งฉากกับพื้นแล้วเริ่มทำท่านกบิน “.... อืมม ใช่บริษัทที่มีพวกฟิตเนสเยอะๆ รึเปล่า?”


อ่อ…ชัดละ บริษัทที่พี่ดาเซลล์ฮาร์ดคอร์คนนั้นอยู่แหง


“บ.เค้าทำพวกขายตรง อาหารเสริมพวกสุขภาพอะไรเทือกนี้ไหมคะ”เธอไม่อ่านหนังสือพิมพ์ แต่พี่ปอยเป็นพวกโซเชียลเกิร์ล เสพข่าวสาร .. กรองจากผู้ที่รู้เยอะกว่าก็น่าจะดีกว่า


“มีขายอยู่มั้งนะพวกอาหารเสริม แต่ไม่น่ามีพวกขายตรงนะ ทำไมเหรอ?”


“เปล่าค่ะ ไม่มีอะไร”หญิงสาวตะกายไปเปิดคอมพิวเตอร์เพื่อน เปิดอีเมลล์แล้วคลิกลิงก์แบบฟอร์มที่มากับอีเมลล์ ก่อนจะกรอกประวัติพื้นฐานตัวเองลงไป สิ่งที่ให้กรอกเป็นแค่พวกประวัติพื้นๆ ไม่มีอะไรมาก เธอจึงโล่งใจนิดหน่อย


อย่างน้อยถ้าเป็นมิจฉาชีพก็คงไม่ได้ประวัติแบบลงลึกละเอียดยิบของเธอไปล่ะนะ …



.

.

.

 
หลังจากนั้นอีกไม่กี่วัน เธอก็ออกไปสัมภาษณ์งานอีกครั้ง .. และกลับมาพร้อมกับชุดปลูกผักสวนครัวที่ติดโลโก้บริษัท Gyre
 
 
 
 
 
 photo EINT3_zpscab53ea0.jpg

 
 
 
 
 


สรุป
 
- โสนโดนที่บ้านไล่ให้ไปหางานทำ ไม่ก็แต่งงานซะ
- นางเลยเข้ากรุงมาหางานอีกรอบ โดนมีฐานที่มั่นอยู่ที่บ้านเพื่อน อยู่ฟรี กินฟรีบ้างเป็นบางครั้ง
- แต่ผ่านไปจะเดือนก็ยังไม่มีวี่แววที่จะได้งาน 
- นางเริ่มเกรงใจบ้านเพื่อน 
- ระหว่างนั้นมีเซลล์ขายคอร์สฟิตเนสมาขายของใส่ นางเลยสวนกลับไปว่าไม่มีตังค์
- เจ้แกเลยเสนองานให้
- สุดท้ายแล้วก็ไปสัมภาษณ์งานที่บริษัทเจ้เซลล์คนนั้น
 

Comment

Comment:

Tweet

400 คะแนน

#1 By Exteen Intersomnia on 2014-09-06 18:54

crystalgirl View my profile

Recommend